Հայոց բանակը 34 տարեկան է
- (0)
ՅԱՍՄԻԿ ՊԱԼԷԵԱՆ
Այսօր՝ յունուար 28-ին, նշուում է Հայոց բանակի ստեղծման օրը։ Այն հիմնարար նշանակութիւն ունի Հայաստանի Հանրապետութեան եւ հայ ժողովրդին համար։ Այսօր մենք նշում ենք Հայոց բանակի 34-ամեայ տարեդարձը։ 1992 թուականի յունուար 28-ին ստեղծուած զինուած ուժերը դարձան անկախ Հայաստանի պետականութեան ամենակարեւոր հիմքերից մէկը։
Նորանկախ Հայաստանէն ներս Հայոց բանակի ստեղծումը տեղի ունեցաւ բարդ եւ վտանգաւոր ժամանակաշրջանում։ Երկիրը նոր էր անկախացած, Արցախում արդեն ընթանում էին լայնածաւալ ռազմական գործողութիւններ։ Պետութիւնը ունէր սահմանափակ միջոցներ, տնտեսական վիճակը ծանր էր։ Այդ պայմաններուն մէջ բանակի ստեղծումը ոչ թէ ծրագրաւոր բարեփոխում էր, այլ կենսական անհրաժեշտութիւն։
1988–1991 թուականներուն հայ ժողովուրդը սկսաւ ինքնապաշտպանութեան շարժումներ, կազմուեցան կամաւորական ջոկատներ, տեղական պաշտպանական խումբեր։ Այդ խմբերը կազմուած էին քաջերից, որոնք զէնք առած՝ պաշտպանում էին հայրենի հողը։
1992 թուականին նորանկախ Հայաստանի իշխանութիւնները ստանձնեցին պետական բանակի ստեղծման պատասխանատուութիւնը։ Այդ որոշումը կարեւոր էր եւ քաղաքական, եւ ռազմավարական տեսանկիւնէն՝ երկիրը նոր էր անկախացած, սահմանները անորոշ էին, տնտեսութիւնը ճգնաժամի մէջ, եւ Արցախում ընթանում էին ռազմական գործողութիւններ։ Առաւել ծանր էր այն, որ հայկական զինուած ուժերը կը ստեղծուէին գրեթէ զրոյից՝ սահմանափակ միջոցներով եւ փորձառու անձնակազմի սակաւութեամբ։
Այսօր, բանակի ստեղծման օրը մեր թղթակիցը եղել է Եռաբլուր զինուորական պանթեոնում, ուր հանգչում են հանուն հայրենիքի իրենց կեանքը զոհաբերած քաջերը, որոնք փառք եւ յաղթանակ բերել են մեզ եւ մեր հայրենիքին։
Ցաւօք, դարերու հոլովոյթին մէջ մեր հայրենիքը ունեցած է եւ վերելքներ, եւ վայրէջքներ՝ պայմանաւորուած տարբեր հանգամանքներով, քաղաքական որոշումներով։ Այդուհանդերձ, աներկբայ կերպով պէտք է նշել, որ մեր քաջերը միշտ անձնուիրաբար կռուած են յանուն հայրենիքի։ Բազմաթիւ քաղաքացիներ հաւաքուած էին Եռաբլուրի մէջ՝ իրենց յարգանքի տուրքը մատուցելու անոնց, որոնց շնորհիւ այսօր հայրենիք ունինք։
Այսօր Արցախը եւ Հայաստանի Հանրապետութեան որոշ ինքնիշխան տարածքներ գտնւում են Ատրբեճանի վերահսկողութեան ներքոյ։ Այսօր պէտք է խօսիլ ոչ միայն անցեալի յաղթանակներէ, այլ նաեւ ներկայ մարտահրաւէրներէ։ Ժամանակակից անվտանգային միջավայրը պահանջում է նոր մոտեցումներ, տեխնոլոգիական զարգացում, պատրաստուած մարդկային ռեսուրս եւ արդիւնաւէտ կառավարման համակարգեր։
Հայոց պատմութիւնը՝ յատկապես մեր քաջերուն ստեղծած փառահեղ յաղթանակները, սէրը եւ նուիրումը՝ առ հայրենիք, պարտաւորեցնում են պատասխանատու վերաբերմունք՝ թէ՛ պետութեան, թէ՛ հասարակութեան կողմէ։ Այո՛, Հայաստանի քաղաքացիներուն ընտրութիւնները եւ որոշումները վճռորոշ դեր կը խաղան մեր պետութեան, եւ անշուշտ բանակի հետագայ ճակատագրի կերտման մէջ։ Արժանի՛ լինենք մեր քաջերուն եւ իրենց յիշատակին։
